Film Rivierreizigers met nagesprek (Filmhuis Breda-Bibliotheek Zuid)

De korte film Rivierreizigers neemt je mee langs de oevers van de rivier en de diepten van de menselijke ervaring. Net als de objecten die uit het water en het zand opduiken, zijn wij als mens soms gebroken, soms ongebroken, en dragen we allemaal een uniek verhaal met ons mee.

Emanuela beschouwt zichzelf als reiziger door het landschap van haar leven. Er zit een enorme vertraging in haar leven doordat zij vaak stilstaat bij wat zich op het moment aandient. Op een bepaalde manier is haar leven ook stromend, net als de Waal. Ze is beiden: gebroken en heel. Stil en vertellend.

De film is geproduceerd door Barbara van den Bogaard (UmaMedia), in opdracht van Stadsarchief & archeologie Breda.

Emanuela, de makers van de film en Stadsarchief & Archeologie Breda nodigen je uit om op zondag 11 oktober de korte film Rivierreizigers te bekijken in Filmhuis Botanique in Breda. Aansluitend aan de film wandelen met wie wil naar de plek waar ooit Moederheil stond aan de Valkenierslaan in de wijk IJpelaar. We zullen rapend, stilstaand en buigend bij wat we vinden, onze weg gaan. Daar aangekomen laten we elkaar zien wat we gevonden hebben. Aansluitend zal Emanuela een dialoog begeleiden met als kern de vraag: Wat kom je tegen als je écht stilstaat bij wat zich nu aandient?

Programma

• 11.00 uur inloop
• 11.30 uur welkom door Emanuela 'Reiziger'
• 11.40 uur start korte film Rivierreizigers
• 12.00 uur wandeling naar Valkenierslaan, Breda
• 13.30 uur dialoog/nagesprek in Nieuwe Veste Bibliotheek Zuid
• 14.30 uur einde samenzijn
  
  

Emanuela 'Reiziger'
Emanuela 'Reiziger' werd in 1965 in Moederheil in Breda geboren. Daar werd zij achtergelaten door haar moeder. 'Rivierreizigers' (2025, 20 min) is een film die gaat over de weg die Emanuela sindsdien liep. Een weg die via trauma, verlies en verdriet leidt naar de strandjes van de Waal en de rivierreizigers die zij daar aantreft. Het is een verhaal van buigen voor het kleine en van het inzicht dat morgen anders kan zijn dan vandaag. Door met aandacht de scherven die zij vindt schoon te wassen, ontstaat er ruimte voor verzachting naar haar eigen gebrokenheid. En ziet zij in zichzelf zowel de gebrokenheid als de heelheid.

Al meer dan 25 jaar is de Waal voor mij een geliefde vriend en vindplaats voor aangespoelde artefacten. Duizenden scherven en voorwerpen nam ik mee naar huis, waste ze af, determineerde, sorteerde en beschilderde ze. Op een dag besloot ik alles in glazen potten onder te brengen, een proces dat jaren in beslag nam. Er kwam een moment dat ik tussen de inmiddels honderden potten stond en mezelf herkende: eindelijk begreep dat ik naar mijzelf stond te kijken.

- Emanuela ‘Reiziger’

Moederheil
Moederheil was een doorgangshuis en kraamkliniek in Breda, opgericht in 1915 door de Sint-Magdalena-stichting en de RK Vereeniging tot Bescherming van Meisjes. Het bood onderdak aan ongehuwde moeders die in die tijd door de samenleving als ‘gevallen vrouwen’ werden beschouwd. Het huis werd geleid door de Kleine Zusters van de Heilige Joseph. Moederheil werd echter ook bekend vanwege de gedwongen afstand van baby’s. Ongehuwde moeders stonden onder zware druk hun kind af ter adoptie, vaak zonder verdere contactmogelijkheden. Deze praktijken hebben geleid tot levenslange trauma’s bij zowel moeders als kinderen.