Stadsdichter Joep dicht: De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld

 Taal verbindt

Taal verklaart

Taal doet leven

Taal biedt een blik in het hoofd van een ander

Geeft ons voorbeelden en routes om te volgen

Taal voelt voor velen als

een mooi landschap

Waar we voor ons plezier

doorheen kunnen wandelen

Voor sommigen helaas

Om precies te zijn 2,5 miljoen van ons

is ditzelfde mooie landschap

Gevuld met ingewikkelde taalregels

en woorden geleend uit het latijn

Dit maakt veel te hoge bergen,

te eng om

te beklimmen

Uitzonderingen zijn

de kuilen in de weg

De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld

Wat maakt de eerste stap richting de top van de berg zo hoog:

de drempel die trots heet

En dat is het eerste waar we overheen moeten

Om toe te durven geven, dat we wat te leren hebben

Niet alleen, nooit alleen, maar samen

pletten we de pieken en vullen we de dalen op

met woorden en zinnen en gesprekken en betekenis

zodat we met zijn allen

door het mooie landschap kunnen lopen, samen